Ä°lk insanlar soÄŸuktan korunmak için hayvan postları kullanmakla birlikte, günümüzden yaklaşık 10.000 yıl önce bez yapmayı öğrendiler. Bu iÅŸ için önce yün, pamuk, keten ya da kenevir, bir iÄŸ (kirmen) yardımıyla eÄŸrilerek iplik haline getiriliyor, elde edilen ipliÄŸin daha sonra dokunmasıyla da bez elde ediliyordu. Ä°lk dokuma aygıtları büyük bir olasılıkla iki deÄŸnekten oluÅŸan basit bir çerçeve biçiminde yapılıyor, deÄŸneklerle tutulan ve “çözgü” adı verilen birbirine paralel ipliklerin arasına, “atkı” adı verilen bir iplik sıkıştırılıyordu. “Dokuma tezgahı” adı verilen daha sonraki aygıtlarda, atkının daha kolay geçirilmesini saÄŸlamak için çözgüleri Devamı »
Ä°nsanların tekneyle daha çok yolculuk etmeye baÅŸlamalarıyla birlikte, gemicilikle ilgili seyir becerilerinin önemi arttı. Gemi yolculukları büyük bir olasılıkla günümüzden 5.000 yıl kadar önce, Mısırlıların ve Babillilerin ticaret etkinliklerine baÄŸlı olarak Nil ve Fırat ırmaklarında baÅŸladı. Mısırlılar ayrıca, piramitler gibi büyük yapıların yaratılmasında temel önem taşıyan yerölçümünün geliÅŸmesine de öncülük ettiler (seyir ve yerölçüm, birbirleriyle iliÅŸkili alanlardır; çünkü her ikisi de açıların ölçülmesiyle ve uzaklıkların hesaplanmasıyla uÄŸraşır). Ä°.Ö. 500′e doÄŸru önce eski Yunanlılar, sonra da Araplar ve Hintliler gökbilimin, geometrinin ve Devamı »
Buharın saÄŸladığı güç, insanları yüzyıllarca büyüledi. Eski Yunan bilginleri Ä°.S. 1. Yüzyılda buharın insanlar tarafından kullanılabilecek bir enerji taşıdığının farkına vardılarsa da, eski Yunanlılar aygıtları iÅŸletmek için buhar gücünden yararlanmayı denemediler. Ä°lk buhar makineleri XVII. yüzyıl sonlarında Worcester markisi ve Thomas Savery gibi mühendisler tarafından tasarlandı (Savery’nin makinesi, maden ocaklarındaki suyu dışarı pompalama amacına yönelikti). Gerçek anlamda kullanışlı ilk buhar makinesinin tasarımcısı Thomas Newcomen, 1712′de ilk makinesini yaptı. Ä°skoç alet yapımcısı ve mucit James Watt da, buhar makinesinin daha da geliÅŸtirdi. Yaptığı makinelerde buhar ana silindirin dışında yoÄŸunlaÅŸtırılıyor, Devamı »
Ä°nsanlar çok eski zamanlardan baÅŸlayarak sayı saymayı ve hesap yapmayı öğrendilerse de, hesaplama ancak mal alım satımının baÅŸlamasıyla büyük önem kazandı. Sayma ve hesaplama iÅŸlemlerinde parmaklar dışında kullanılan ilk yardımcı araçlar, birden ona kadar sayıları temsil eden küçük çakıl taÅŸlarıydı. Mezopotamyalılar günümüzden yaklaşık 5.000 yıl önce, toprağı kazarak içine çakıl taÅŸlarının koyulabileceÄŸi bir dizi dik oluk açtılar: Devamı »
Optik bilimi ışık ışınlarının bir ortamdan baÅŸka bir ortama geçerken kırılması olgusuna dayanır. Çinliler daha Ä°.S. X. Yüzyılda, bükey yüzeyli cam parçalarının -yani merceklerin- ışığı nasıl kırdığını biliyorlardı. Avrupa’da XIII. Ve XIV. Yüzyıllarda merceklerin özellikleri görme bozukluklarını düzeltme amacıyla kullanılmaya baÅŸlandı ve gözlükler ortaya çıktı. Daha sonraları makyaj yapmada ve saç taramada yardımcı bir araç olarak kullanılmak için parlak metalden aynalar yapıldı. Ama çok küçük ÅŸeyleri büyütmeyi ve uzaktaki nesneleri daha belirgin bir görüş odağına getirmeyi saÄŸlayan daha güçlü optik aletlerin Devamı »
Basımcılığın baÅŸlamasından önce her kitabın nüshalarının, zahmetli bir çalışmayla tek tek elle yazılarak çoÄŸaltılması gerekiyordu. Kitap basımına Ä°.S. VI. Yüzyılda Çinliler ve Japonlar öncülük ettiler. Bu iÅŸ için harf ya da iÅŸaretlerin ve resimlerin oyma kabartma halinde iÅŸlendiÄŸi kalıplar kullanılıyor, bir kağıt tabakası mürekkep sürülmüş kalıba bastırıldığında, oymanın kabarık kesimleri aracılığıyla hat ya da iÅŸaretler ile resimler kağıda geçiyordu. Basımcılıkta en büyük ilerleme, harf dizgisinin icat edilmesiyle saÄŸlandı. Bu yöntemde küçük kalıplara iÅŸlenmiÅŸ harfler satır halinde dizilebiliyor ve daha sonra sökülüp yeniden kullanılabiliyordu. Devamı »
Tarihin baÅŸlangıcından bu yana insanlar, daha kolay ve daha verimli iÅŸ yapmalarını saÄŸlayacak enerji kaynakları aradılar. Bu yönde atılan ilk adım vinç ve ayak deÄŸirmeni gibi makineleri kullanma yoluyla insanın kas gücünün daha etkili duruma getirilmesi oldu. Çok geçmeden at, katır, öküz gibi hayvanların kas gücünün insanınkinden çok daha büyük olduÄŸu anlaşılınca hayvanlar ağır yükleri çekmek ve deÄŸirmenlerde çalışmak için eÄŸitildi. Devamı »
Zamanı öğrenmek, insanların toprağı ekip biçmeye baÅŸlamalarıyla önem kazandı. Ama zamanı daha doÄŸru belirlemeye yönelik ilk adım, günümüzden 3.000 yıl kadar önce, eski Mısırlı gökbilimcilerin GüneÅŸ’in gökyüzündeki düzenli hareketinden yararlanarak geliÅŸtirdikleri sistemle atıldı. Mısırlıların “gölge saati”, bir tür güneÅŸ kadranıydı ve iÅŸaretli yerlere düşen gölgenin konumuna göre zamanı gösteriyordu. Zamanı belirlemeyi saÄŸlayan öbür ilkel düzeneklerse, bir mumun düzenli yanışına ya da suyun küçük bir delikten akışına dayanıyordu. Devamı »
Ä°lk yapay ışık ateÅŸten elde edildi; ama ateÅŸ tehlikeliydi ve saÄŸa sola taşınması zordu. Sonra 20.000 yıl kadar önce insanlar, yaÄŸların yakılmasıyla ışık elde edilebileceÄŸinin farkına vardılar ve böylece ilk lambalar ortaya çıktı. Bunlar içi oyulmuÅŸ taÅŸların içine hayvan yağı doldurulmasıyla yapılan kandillerdi. Bitki liflerinden yapılma liflerin konduÄŸu lambalarsa, Ä°.Ö. 1000 dolaylarında geliÅŸtirildi. BaÅŸlangıçta içinden fitilin geçtiÄŸi basit bir olukları vardı; sonradan fitil bir memenin içine yerleÅŸtirildi. Mumlar günümüzden yaklaşık 2.000 yıl önce ortaya çıktı Devamı »
Günümüzden yaklaşık 7.000 yıl önce, OrtadoÄŸu’daki Bereketli Hilal’de tarımın geliÅŸmesiyle, yazılı kayıtlar tutma zorunluluÄŸu ortaya çıktı. Babiller ve eski Mısırlılar taÅŸların, kemiklerin ve kil tabletlerin üstüne simgeler (çivi yazısı) ve basit resimler (hiyeroglif) kazıyarak yazı yazarlar, bu kayıtları toprak iÅŸleme ve sulama haklarını belirlemek, hasat ürünlerinin dökümünü çıkarmak, vergi tutarlarını belgelemek, hesapları yapmak için tutarlardı. BaÅŸlangıçta kullandıkları yazma aracı basit çakmaktaşıyken, daha sonra bunun yerini ucu yontulmuÅŸ çubuk aldı. Devamı »
